Brenningareyðkenni Av tilbøgnari hvør sínum

Brenningarstøðan hjá tí hallaða hvílandi ristinum líkist tí hjá ketugreipinum, og tann segmenteraða luftveitingin er eisini tikin til sín og sekundæra luftin er rætt løgd til. Brenningartilgongdin er eisini segmental. Kolið kemur niður úr kolhoppinum og flytur seg spakuliga frá frontinum til aftan eftir hellaðu ristflatanum, og luftin er veitt frá botninum til topp.? Hitin, sum krevst fyri at kol at kveikja í høvuðsheitum, kemur í høvuðsheitum úr ovninum, sum í røð hevur gingið ígjøgnum ymisk stig so sum turking, turking, flótandi evnis tendring, koksbrenning, og øskuútbrenning, sum øll eru tey somu sum ketugripan{{3}
Eitt av høvuðseginleikunum við hallaðu hvílandi ristini er øðrvísi enn ketugráin, sum er tann relativa rørslan millum ristin og kol{0}} Tá ið flytiligi ristin verður stoytt aftur og niður, verður ein partur av nýggja kolinum stoytt til ovara partin av longu brennandi kolinum, og tá flytiliga ristin kemur fram og uppeftir, ein partur av tí longu tendraða kolinum kol Í botninum verður tað nýggja kolið hitað. Hendan tendringartilstandurin líkist tí hjá einum manuellum ovni, men betri enn tann hjá einum ketuovni{{4} Eftir tilgongdini at verða stoytt, verður kolið áhaldandi klemmað, og harvið oyðileggur koks- og øskuskel{${5}}} Samstundis er kolið so smátt tumlandi fyri at loysa og javna kolseymið, sum er gagnligt fyri brenning.